Kroz Marove naocale

Sve, nista, nekoga, nikoga. Mrzim jednog imenom i prezimenom i lazem da nije tako.

Ne prijaju mi ljudi, obicaji, reda radi. Neprijatno mi je od pogleda.

Zelim da volim, vjerujem. Ne mogu. Bojim se, imam razlog za to.

Imam previse repova, izbjegavam neke djelove grada.

Cekam novi pocetak, znam da nikad nece doci.

 Zelim otici, zli smo...

Gdje su nestali ljudi?